Op 27 november 2005 bereikte ons het verbijsterende bericht dat onze koorvriend Jan Gouda plotseling is overleden.
Woorden schieten eigenlijk tekort om te beschrijven wat er in ons koor omgaat na de bekendmaking van dit bericht.
In Jan verliezen wij een vriend, een koorvriend, een organist, een dirigent en bovenal een bijzonder mens bij wie muziek een zeer belangrijk deel uitmaakte van zijn leven.
Met veel plezier heeft Jan nog meegedaan met onze
concertreeks op 13 en 19 november jl. Wat heeft hij daarvan genoten!
Noot
voor noot. Wat hebben wij daarvan genoten!
Nog onwetend van het feit dat de tekst van een van de door ons uitgevoerde composities, Tempus Fugit (de tijd schrijdt voort) binnen korte tijd zo werkelijkheid zou worden.
In onze baspartij én in Vocalise valt nu letterlijk een gat en het zal lang duren voordat we dit kunnen dichten. En misschien is dichten wel niet de juiste term, misschien is een plekje vrijhouden wel beter.
We houden dus een plekje vrij Jan, op ons podium én in ons hart. En met ons zingen houden we contact met je.
Alle dierbaren, Wil in het bijzonder, sterkte met het verwerken en dragen van jullie verlies.
Namens alle koorleden en dirigent van Vocalise.
Ruud van Hussen
Voorzitter Algemeen gemengd koor Vocalise
------------------------------------------------------------------------------
jammer dat we u bijna nooit zagen op school, alleen soms in de gangen
groetjes 1d2 (hanneke)
_______________________________________________________________
Jan Gouda, een muziekvriend en bovenal een bijzonder mens is niet meer bij ons.
Het is voor mij nog steeds moeilijk te bevatten. Nog maar kort zo geleden zo
heerlijk samen gezongen en ineens het besef dat hij zijn plekje in de bas niet
meer zal innemen.
We hebben vaak gelachen Jan en samen vaak gepraat over wat jou bezig hield. Het
onderwijs, jouw kinderen, jouw motorrijden over de dijk aan de overkant, onze
muziek,jouw appèl aan mij als voorzitter vooral respect te tonen aan een ieder
binnen en buiten Vocalise, de hoeveelheid wijn die je al had verkocht (en die je
nog zou verkopen/hoe raken we die nu kwijt?),het is een rijke herinnering die
bij mij achterblijft.
Ons afscheid afgelopen vrijdag was goed en indrukwekkend, het was een eer jou te
mogen toespreken en toezingen. Onze laatste groet aan jou, ons gezongen O quam
suavis est van Albert de Klerk heeft voor mij nog nooit zo goed, zo diep
geklonken!
Dat plekje op ons podium en in ons hart blijft voor altijd voor jou.
Lieve Wil, kinderen en familie: sterkte met het verwerken van dit verlies. Het
zal jullie een troost zijn Jan te kennen en lief te hebben zoals iedereen om
jullie heen zich hem herinneren
Ruud van Hussen
voorzitter Vocalise
_______________________________________________________________
Wat hebben jullie vandaag mooi gezongen bij het afscheid van mijn vader...De
lege plek van hem was duidelijk zichtbaar. Ik zie hem zo staan! Helaas zal die
plek leeg blijven. Bedankt voor jullie bijdrage aan deze moeilijke dag, het is
fijn te weten dat er zoveel mensen met ons meevoelen. Dat maakt het verdriet de
komende tijd draaglijker.
John en Tineke Wildeman.
_______________________________________________________________
Vocalise,
Vandaag hebben jullie je (en ook mijn) muziekvriend begeleid bij zijn afscheid.
Het was mooi en indrukwekkend. Jullie hebben laten zien als groep dit verdriet
te willen en kunnen dragen. Ik heb bewondering voor jullie. Fijn dat ik er
deelgenoot van mocht zijn.
Ik wens jullie alle sterkte de komende tijd.
tot gauw,
Dorothé
_______________________________________________________________
Mijn beste vriend
is dood.
Ik kan het nog steeds niet bevatten,
Sterkte met zingen.
Dick Meijer.
_______________________________________________________________
Ongelooflijk, maar
waar. Het bericht van Jan's dood... Hij was zo onverbrekelijk verbonden aan het
geheel dat Vocalise voor mij is. In de drukte van het weerzien en bijpraten met
iedereen na het Stabat Mater concert heb ik gelukkig ook met hem nog even kunnen
praten. Maar niet lang genoeg... Niet erg, want er komt vast nog wel een
gelegenheid, denk je dan. Niet dus. Vrijdag is het afscheid; ik zal er zijn.
Lieve Jan, je blijft in mijn herinnering als een man met levenslust, vreugde,
een ruim hart, een 'mensen' mens, zoals er niet veel rondlopen.
Wil en verdere familie, alle sterkte en moed voor de toekomst..
Dini Wildschut
_______________________________________________________________
Namens het bestuur willen wij het koor Vocalise condoleren
met het
verlies van hun bijzondere koorlid. Verschillende leden van ons koor hebben met
hem kennis gemaakt als wij weer eens het podium kwamen lenen.
Wij wensen jullie sterkte met het verwerkingsproces, uit ervaring weten we wat
zo'n lege stoel doet met de gevoelens.
Ook voor de familie wensen wij sterkte en troost voor de komende tijd.
Bestuur Vrouwen Vocaal Velp
_______________________________________________________________
Zondagavond telefoon, Ruud van Hussen: ´Aad ik heb vreselijk nieuws, Jan Gouda is niet meer, vandaag overleden,
zomaar, plotseling.
Je hart staat stil, verslagen, onbegrip, woorden kan je zo snel niet vinden.
3 weken terug nog samen in de auto, op weg naar de Vocalise wijn. Goed gesprek
gehad over kinderen, kleinkinderen de toekomst, vakanties, muziek, Vocalise. Een
gesprek zoals ik Jan heb leren kennen, serieus, humorvol, relativerend een warm
mens.
Zaterdag 19 November voor mij de eerste keer als toehoorder van een Vocalise
concert, Jan torende er bovenuit met z’n markante kop. En hij genoot, dat was te
zien.
Na afloop een glas en de afspraak: we moeten elkaar gauw weer eens
treffen………………………………
Hoeft niet meer, over en uit, onbegrijpelijk.
De dagen worden nu beheerst door vragen en een vreemd onbestemd gevoel. Maar
waar-oms hebben geen zin meer, het feit is daar, maar moeilijk te accepteren.
Ruud heeft mij(als oud lid) gevraagd woensdag bij de repetitie te zijn en
vrijdag voor Jan tijdens zijn afscheid mee te zingen.
Dat zal mij en ons niet licht vallen, maar het is een eer omdat voor een mens
als Jan te mogen doen.
Ik wens Wil, de kinderen en allen die zo dicht om Jan hebben gestaan veel
sterkte en kracht toe.
Aad Bink
_______________________________________________________________
Een enkel blad valt,
plotseling - een enkel blad valt;
op de wind gaat het.
Mijn kennismaking met Jan was nog pril, maar krachtig.
Wat ik zag: een groot, uitgesproken, warm, mooi mens. Enkele weken heb ik met Vocalise meegezongen, ter voorbereiding op de prachtige concerten. Jan zong en stroomde mee, hij zat er middenin en genoot ervan. Wat een man. Ik wens iedereen om hem heen veel sterkte bij dit verlies.
Charlotte Verhees (Vrouwenkleinkoor Orpheus)
_______________________________________________________________
Woorden schieten te
kort bij zo'n verlies!
Ik wens de familie en ook Vocalise veel sterkte bij het verwerken van zo'n groot
verdriet.
Regina van den Brink
_______________________________________________________________
Even een
repetitieweekend in het Brabantse met Vocalise meegemaakt met een onvergetelijk
gezellig etentje rond de tafel met Charlotte, Els, Ruud en Jan.
Jan, jij was voor mij moeilijk te voorspellen; de ene keer bloedernstig, de
andere keer bulderend van 't lachen. Ik kende jou nauwelijks, maar bij Vocalise
was je voor mij een opvallend persoon in hoe je in de groep stond en in het
durven/kunnen uiten van wat je van iets vond. Jouw non-verbale expressie sprak
vaak al genoeg.
In het gesprek rond de tafel werd me duidelijk dat je een gedreven iemand was;
niet alleen bij Vocalise, maar ook in de manier waarop je vertelde over het
lesgeven. Een gedrevenheid in het weten/voelen "ik ben goed bezig" en daar voor
de volle 100% durven voor gaan. Die stroom van energie deed me deugd en spoort
me nog meer dan de dag van gisteren aan om op die lijn te vertrouwen en door te
gaan. Bedankt! Het ga je goed.
Lieve mensen rond Jan,
Eigenlijk maf; Jan nauwelijks gekend en toch zoveel indruk achterlatend... Ik
wens jullie allen veel sterkte toe,
Marleen van Oost
_______________________________________________________________
Maart 1998: Ineens is hij daar, Jan.
Aanwezig, opgewekt, positief, goed voor de vrolijke noot en de relativerende opmerking, hulpvaardig en aardig
Vanaf het eerste moment alsof hij er altijd al bij had gehoord.
November 2005: Ineens is hij weg, Jan
Niet te bevatten.........................
Sterkte voor iedereen die Jan liefheeft,
Rob Driessen
_______________________________________________________________
Lieve mensen van Vocalise, van Albert hoorde ik het verbijsterende nieuws. Ik weet niet wat ik moet zeggen, woorden schieten te kort. Graag wil ik op deze wijze jullie, en natuurlijk via jullie zijn naaste familie, mijn deelneming betuigen. Ik wens jullie veel sterkte toe.
Met vriendelijke groet, Martinique Visser.
_______________________________________________________________
Gedurende dit seizoen heb ik Vocalise leren kennen als een hecht koor met een groot saamhorigheidsgevoel. Jan was voor mij tijdens repetities en de beide concerten met m'n Stabat Mater een markante en opvallende verschijning. Het is heel onwerkelijk dat hij er opeens niet meer is. Het doet je beseffen hoe relatief de meeste dingen zijn. Mijn oprechte deelneming aan de familieleden van Jan en aan de koorleden.
Ed de Boer /
Alexander Comitas
_______________________________________________________________
woensdagavond 23
november. De day after.... We moeten allen even afkicken van ons jubileumconcert
het weekend ervoor en de weg er naar toe. Ons geheugen wordt op de proef
gesteld, want we zingen Mozart's Requiem 'even' door. Weer éven ruiken aan wat
we komend voorjaar gaan doen. Allemaal wat zoekend naar de juiste noten, maar de
basis in de bas wordt gelegd door Jan die vol overgave de bassen meesleept.
Na de repetitie een borrel. "Dat ging lekker vanavond, Jan!" "Ja, wat wil je.
Elke noot is raak; als je de partituur kent!?. Vooral dat begin met die blazers,
zo precies passend bij die tekst: Requiem aeternam....."
Ja Jan, Requiem aeternam..........
Jan Jaap Slobbe
_______________________________________________________________
Vanavond belde
Maarten Oldenhof mij met de mededeling dat Jan Gouda was overleden.
Daar schrik je van.
Ik herinner mij Jan als een zeer betrokken en zeer enthousiast lid van Vocalise.
Altijd bereid om de handen uit de mouwen te steken, altijd klaar staan voor een
ander.
En niet alleen zingen, ook herinner ik mij dat hij instrumentale ondersteuning
gaf door op het orgel te begeleiden als dat nodig was.
Het koor zal een gewaardeerd lid missen, de bassen een gewaardeerde, veel steun
biedende bas.
Herman Teisman
_______________________________________________________________
Wat is het moeilijk
te geloven en te accepteren dat Jan niet meer bij ons is...
Tijdens het afgelopen concert, waar hij zo van genoten heeft, stond hij naast
me. Of hij het lastig vond om naast een alt te staan, vroeg ik hem. "Nee, juist
niet" was zijn antwoord, "dat intoneert zo lekker weg!" En zijn daverende lach
volgde.
Jan. Altijd bezig met muziek, humoristisch, zeer aanwezig zonder opdringerig te
zijn, en: kritisch, op een positieve manier.
Vocalise zonder Jan zal anders zijn. Moeilijk, ik zie enorm op tegen de
repetitie, komende woensdag. De opmaat voor vrijdag, wanneer we afscheid kunnen
nemen van Jan door te zingen in de dienst. Voor Jan, voor zijn familie en zijn
vrienden.
Wil, kinderen, andere dierbaren, ik leef met jullie mee, en hoop dat jullie de
steun, kracht en troost kunnen vinden die je nu zo hard nodig hebt.
Veel sterkte, Arianne Driessen
_______________________________________________________________
Graag wil ik de
familie en de koorleden mijn deelneming betuigen.
Jan was altijd bereid ons met het podium te helpen.
Ik wens jullie veel sterkte toe.
Coosje Kok-Dieterman
koorlid Vrouwen
Vocaal Velp
_______________________________________________________________
Als een mokerslag!
De tijd wordt stukgeslagen.
Ik loop dan ook maar wat te tollen met met m'n gedachten. Jan is er niet meer!
Dat kan niet, dat mag niet. We kunnen Jan niet missen.
Veel verder kom ik nog niet. Ik zie alleen zijn vriendelijke gezicht voor me en
zijn indrukwekkende persoonlijkheid. Ik kan me niet voorstellen dat er voorgoed
een stoel in ons lage-bassenrijtje leeg blijft. Jan was een inspirerend mens,
zoals er niet al te veel van rond lopen. Daarom zal het gemis extra pijnlijk
zijn. Hij was ook letterlijk de toonzetter en de muzikale steun bij onze
bassenrepetitie.
Ik verlies in Jan een koormaat van formaat.
In ons laatste concert hebben we veel prachtige teksten gezongen die gaan over
de diepte van het leven. Op het moment dat het leven eindigt, besef je pas dat
je die teksten eigenlijk voor jezelf en voor elkaar zingt. In mijn hoofd zingen
de eerste regels van psalm 121 van Daan Manneke rond.
De tekst draag ik dan ook in gedachten op aan Wil en hun kinderen.
Je lève mes yeux sur les montagnes
D'òu me viendra le secours?
Le secours me vient de l'Eternel
Qui a fait les cieux et la terre.
l'Eternel gardera ton âme
l'Eternel gardera ton départ
et ton arrivée, dès maintenant et a jamais,
Piet Post
_______________________________________________________________
Graag wil ik van de
geboden gelegenheid gebruik maken om wat gevoelens op te schrijven die vanaf
gisteren steeds bij mij bovenkomen.
"Tot volgende week", zeggen we iedere woensdag allemaal tegen elkaar als we naar
huis gaan. Maar ineens blijkt dat niet meer vanzelfsprekend. Dan komt ineens dat
telefoontje....
Steeds probeer ik het me voor te stellen hoe het zal zijn als Jan straks
niet meer op zijn vertrouwde plekje zit. Maar het lukt niet erg. En zijn gulle
lach zullen we ook niet meer horen. En in nog veel meer dingen zullen we hem
missen, maar die kan ik nog niet eens allemaal overzien.
Afgelopen woensdag heeft Jan nog zijn waardering geuit over de afgelopen
concerten. Fijn dat hij dat voor ons allemaal nog zo duidelijk heeft kunnen
uitspreken. Ik vind het nu heel waardevol dat hij dat gedaan heeft.
Ik hoop dat het goed is waar je nu bent, Jan.
Ik denk ook dat je vanuit die verwachting hebt geleefd. Ik wil Wil en alle
andere dierbaren van harte mijn deelneming betuigen en veel sterkte toewensen
met het verlies van Jan.
Alle Vocalisemensen wens ik sterkte toe en ik hoop dat we elkaar tot steun mogen
zijn.
Hartelijke groet,
Ina Pol